Ankaralı Gökhan Sırım, Trabzonlu Cemal Hekimoğlu, İstanbullu Rıdvan Sarı. İzmirli Fikri Zihni Parlak, Sivaslı Mehmet Karatren, Konyalı Şemsi Güneş, Mersinli Tansel Teneke, Rizeli İdris Fındıkoğlu…..Hepsi 56. Piyade Er Eğitim Alayı’nda bir araya gelirler ve küçük bir Türkiye panoraması oluştururlar.

Vatani görevleri sırasında yaşadıkları hasretlikleri, arkadaşlıkları, üzüntüleri, acı tatlı anıları ve vatan söz konusu olduğunda gözünü kırpmadan göreve gidişlerini ekran karşısında izlerken, hepimiz kendimizden bir şeyler buluruz bu hikayelerde.

Ya benzerlerini yaşamışızdır ya da bir yakınımızdan dinlemişizdir.

Yalnız bizim bölükteki askerler biraz haşarıdır, haylazdır. Bizim erlere sorarsanız; onlara göre sorun yoktur. Çünkü sorunu yaşayan komutanlardır.

Levent Üsteğmen, Kerim Asteğmen, Ahmet Başçavuş, Numan Uzman Çavuş bizimkileri disiplin altına almak ve çakı gibi asker yapabilmek için biraz fazla emek harcamak zorundadır.

Fakat bu haylaz ve haşarı bölük, tam kaybettiklerini düşündüğümüz en kritik anda hemen tek vücut olup komutanlarının yüzünü kara çıkarmamaktadırlar.

Tabi hikayemiz sadece alayda geçmiyor. Bir de askerlerin hafta sonu çıktıkları çarşımız ve bu çarşının en gözde mekanı olan pastanemiz var.

Pastanemizin gözde mekan oluşu sadece pastalar yüzünden değildir. Jumbo Gökhan için böyle olabilir ama en azından Parlak, Tembel, Sarı, İdrus, Neyzen ve diğer erler için pastadan daha önemli güzel mi güzel kızlar vardır burada.

Asker arkadaşlıkları unutulmaz denir; bunun nedenini her hafta Emret Komutanım’ı izlerken daha iyi anlayacağız. Çünkü, askerlikte en önemli şey dayanışmadır. Sivil hayata göre çok daha zor şartlar altında yaşanan askerlikte, yurdun dört bir köşesinden gelmiş bu insanlar ayakta kalmanın, moralli olmanın dayanışma ile, dostlukla, arkadaşlıkla mümkün olduğunu gösterecekler bize.

bu dızıyı hıc kacırmam cok gzl

çk kmik bi dizi saol